“บทสวดมหาจักรพรรดิ” หรือ “บทสวดบูชาพระ” ผู้ที่รจนาพระคาถาบทนี้ขึ้นมาคือ หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ แห่งวัดสะแก จ.อยุธยา และ หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด โดยได้รับแรงบันดาลใจจาก “ชมพูปติสูตร” ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงเนรมิตพระองค์เป็นพระเจ้าจักรพรรดิเพื่อกำราบความโอหัง และก่อนจะแสดงธรรมแก่พญาชมพูบดี พระมหากษัตริย์ผู้มากอิทธิฤทธิ์แห่งเมืองปัญจลราษฐ์
หลวงปู่ดู่ได้บอกบทสวดแก่ลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดได้นำไปสวดบูชาพระประจำวัน จนกระทั่ง หลวงตาม้า แห่งวัดถ้ำเมืองนะ จ.เชียงใหม่ ซึ่งเป็นศิษย์เอกของหลวงปู่ดู่ ได้นำไปเผยแผ่ให้ประชาชนได้สวดตาม จนเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน